Sokolnicki (herb Nowina)


sokolnicki
W polu niebieskim, pomiędzy ramionami zawiasy kotłowej srebrnej, barkiem w dół, miecz wbity, ostrzem ku dołowi zwrócony. Klejnot, złota noga zbrojna. Labry niebiesko-srebrne.

Linia genealogiczna przedstawiona przez Juliusza Sokolnickiego do ponownej rejestracji herbu szlacheckiego Nowina przedstawia się następująco:

I pokolenie. Stosz, herbu Nowina, dziedzic Sokolnik pod Kłeckiem w powiecie gnieźnieńskim 6.01.1284 roku świadczy przy nadaniu wsi Ostrowite. W 1304 roku podpisał za ród Nowinów akt konfederacji wielkopolskiej przeciw królowi Wacławowi czeskiemu.

II pokolenie. Dobiesław zwany Pięta, najstarszy syn jako dziedzic Sokolnik, Popowa Większego, Popowa Mniejszego oraz Babina. Dnia 02.09.1352 roku podpisał z trzema braćmi akt konfederacji rycerstwa wielkopolskiego. W latach 1360 do 1364 świadczy parę razy w Trzemesznie (St.Kozieroski ród Nowinów).

III pokolenie. Wojciech ur. około 1337 roku zm. 1406, piąty syn dziedzica Sokolnik. W dniu 27.11.1382 roku podpisał dyplomat zjazdu rycerstwa w Radomsku, występuje także w dokumentach z lat 1402, 1405, 1406.

IV pokolenie. Piotr ur. około 1375 roku, zmarły w 1419 roku. Szósty syn. Dziedzic części Sokolnik, Popowa Większego, itd. wspomniany w wielu dokumentach z lat 1391,1398, 1399, 1404, 1412,1413. Współfundator z bratem Witem kościoła parafialnego św. Stanisława w Sokolnikach (księgi grodzkie poznańskie). Żona Brygida herbu Łodzia.

V pokolenie. Andrzej urodzony około 1395/1400 zmarły, drugi syn współdziedzic Sokolnik, Popowa, Ignacewa, Popowa Kościelnego. Wspominany w wielu dokumentach z lat 1419, 1424, 1443, 1448, 1449. ( Księgi ziemskie i grodzkie gnieźnieńskie i poznańskie) Żona Anna Małachowska herbu Nałęcz.

VI pokolenie. Mikołaj, najstarszy syn urodzony około 1420 roku, zmarły 1469 roku.współdziedzic Sokolnik, Popowa, Ignacewa i Popowa Kościelnego itd. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1443, 1449, 1462, 1463, 1469.

VII pokolenie. Mikołaj urodzony około 1440 roku, zmarły 1508 roku.Starszy syn, współdziedzic Sokolnik, Głogonina, Ciosny, Babina, uczestnik wyprawy zbrojnej króla Jana Olbrachta na Wołoszczyznę, wspomniany w wielu dokumentach z lat 1462, 1469, 1470, 1486, 1492, 1496, 1497, 1502, 1508. Żona Katarzyna nieznanego rodu, podano przed 1462 roku.1469, 1470, 1486, 1492, 1496, 1497, 1502, 1508. Żona Katarzyna nieznanego rodu, podano przed 1462 roku.

VIII pokolenie. Wojciech. Urodzony około 1465 roku, zmarły 1510, jedyny syn, współdziedzic trzeciej części Sokolnik i Popowa, Ignacewa. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1487, 1489, 1492, 1496, 1500, 1502, 1503, 1504, 1505, 1507, 1510. Żona pierwsza, przed 1487, Beata Koszewska albo Gliniecka herbu Ciołek wspomniana 1487, 1489, 1492, zmarła przed 1496. Żona druga Małgorzata Jawniewska albo Charzewska 1496, herbu Gryf, wspomniana w dokumentach z lat 1496, 1502, 1507, 1515, 1520, 1522, 1523, 1525, zamężna ponownie z Benedyktem Raczkowskim, w 1515 pozwana do sądu przez dzieci z pierwszego małżeństwa z Wojciechem: Stanisława, Mikołaja, Katarzynę o wygnanie ich z ojcowizny.

IX pokolenie. Stanisław.Urodzony około 1490, zmarły czerwiec 1554, starszy syn.Współdziedzic Sokolnik, odkupił część Sokolnik, Popowa, Ignacewa, jak też kupił lasy Olszyna i Ossowska. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1515, 1524, 1529, 1530, 1536, 1537, 1545, 1550, 1554. Żona Anna Kruchowska herbu Nałęcz poślubiona sierpień 1529.

X pokolenie. Krzysztof, zwany starszym. Urodzony 1532 roku, zmarły 1587 młodszy syn Stanisława. Dziedzic części Sokolnik, Ignacewa, Popowa oraz osady Owcze Głowy w powiecie obornickim.Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1554, 1557, 1561, 1562, 1564, 1565, 1566, 1570, 1571, 1576, 1578, 1579, 1580 oraz 1586. Pierwsza żona przed 1560 rokiem Katarzyna Stawska herbu Belina zmarła przed 1565 rokiem, druga żona poślubiona sierpień 1570, Elżbieta Żernicka herbu Dryja.

XI pokolenie. Krzysztof zwany młodszym. Urodzony w 1585 roku, zmarły krótko po 1645. Trzeci syn drugiej żony Elżbiety Żernickiej. Dziedzic wsi Owcze Głowy w powiecie obornickim, Nowa Wieś, Police w powiecie konińskim oraz wsi Wierzbice w powiecie przedeckim. Wspomniany w wielu dokumentach z lat:1590, 1591, 1601, 1610, 1614, 1618, 1620, 1626, 1630, 1631, 1633, 1645.Żona Katarzyna Pławińska herbu Junosza, ożeniony w 1620 roku.

XII pokolenie. Gabryel. Urodzony w 1626 roku. Zmarły 12.08.1688 w miejscowości Tulce pod Poznaniem, pochowany w klasztorze Karmelitów Bosych na przedmieściu św. Wojciecha w Poznaniu. Trzeci syn Krzysztofa młodszego. Twórca znacznej fortuny rodowej, dziedzic Bilejewa, Brzezia, Chorzewa, Chrosli, Czarnuszki, Jankowa, Karmina, Karminka, Korybnicy, Mieszkowa i Skrzypnicy w powiecie kaliskim, później pleszewskim, Ligoty w powiecie ostrzeszowskim, jak też wsi Tulec pod Poznaniem. Twórca i fundator rodzinnej księgi genealogicznej, gdzie wpisał swych znanych mu przodków. Jeden z najbardziej wpływowych obywateli w Wielkopolsce za panowania króli:Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego. 1658 roku sędzia wojskowy JKM, 1658 Pułkownik Królewski, 1660 sędzia kapturowy, mianowany 16.01.1665 miecznikiem sieradzkim, 14.09. 1665 Marszałek sejmiku województwa wielkopolskiego w Środzie. W latach 1665 do 1670 sędzia ziemski, kaliski. W 1669 roku poseł na sejm koronacyjny w Warszawie, 30.01.1671 stolnik kaliski, 1674 deputowany do Trybunału Koronnego, 1674 Marszałek Sądu Kapturowego, 18.12.1675 ponownie Marszałek Sejmiku wielkopolskiego w Środzie, fundator i budowniczy kościoła parafialnego i pałacu w Karminie, 1683 zasłużony w organizacji odsieczy wiedeńskiej, w której stracił dwóch synów. Dnia 02.12.1683 otrzymuje tytuł dziedziczny hrabiego św. Cesarstwa Rzymskiego z nadania cesarza Leopolda. Pod datą 16.02.1685 kasztelan międzyrzecki, senator Rzeczypospolitej. Pierwsza żona 01.07.1659 Helena Łempicka herbu Junosza, córka Andrzeja i Katarzyny z Rudnickich herbu Lis, zmarła 28.11.1670.Druga żona, Teresa Mycielska herbu Dołęga, córka Franciszka, starosty średzkiego i Heleny Lukrecji z Grudzińskich herbu Grzymała, związek zawarto 09.06.1675. Zmarła 1699 roku.

XIII pokolenie. Piotr Antoni.Urodzony 27.01.1683, zmarły 26.02. 1758 pochowany w klasztorze w Choczu, pochowany w różowej marmurowej trumnie pod głównym ołtarzem w kaplicy rycerskiej Sokolnickich w kościele poreformackim w Kaliszu. Jako dziewiąty syn z drugiej żony. Dziedzic Karmina, Karminka, Skrzypnicy w powiecie pleszewskim, Bielejewa w powiecie pyzdryckim, Gogolewa w powiecie rawickim, Krasnego i Sadzawek na Podolu. Słynny wojownik i fundator kaplicy rycerskiej czy żołnierskiej Sokolnickich w kościele reformatów w Kaliszu, gdzie plafony przedstawiają jego bitwy. Poseł na sejm Rzeczpospolitej 29.10.1710. W latach od 13.04.1713 do 10.06.1717 rezydent województw wielkopolskich przy Hetmanie Wielkim Koronnym.W czasie od 10.06.1717 do 28.08.1750 Regimentarz wojsk koronnych województw wielkopolskich i prowincji pruskiej. Jednocześnie w okresie od 30.05.1738 do 21.10.1742 chorąży kaliski. W 1741, generał major wojsk koronnych od 21.05.1742 do 28.08.1750 chorąży poznański. Dnia 28.09/1750 zrezygnował z wszelkich urzędów i osiadł w klasztorze w Choczu.Żona 21.02.1703 Anna Gajewska herbu Ostoja, córka Łukasza kasztelana santockiego i Elżbiety z Kuczborskich herbu Ogończyk, wnuczka Apolinary z Opalińskich herbu Łodzia zmarła 13.03.1747 roku.

XV pokolenie. Piotr Prokop, czwarty syn, ale jedyny, który przeżył.Urodzony dnia 06.07.1762 roku, zmarł dnia 12.05.1808 roku pochowany w klasztorze Bernardynów w Poznaniu. Dziedzic Gogolewa, Karmina, Karminka, Sannik i Zberkowa, które sprzedał. Za co zakupił w 1793 roku Sulencin, Kokczynów, Borowo, Ludwikowo, Pigłowice i Strzeszki w powiecie średzkim. Od 07.01.1783 roku Wielki Szambelan JKM. Od dnia 21.08.1786 roku poseł na Sejm RP, 1788 do 1792 poseł na Sejm Czteroletni, wziął czynny udział w pracach nad Konstytucją 3 Maja, Rotmistrz Chorągwi Narodowej z nominacji Kościuszki, 05.10.1806 roku Prezes Trybunału Departamentu Poznańskiego, 29.04.1808 roku Minister Sprawiedliwości Księstwa Warszawskiego, zmarł nagle trzynaście dni później.Ożeniony w 1784 roku z Nepomuceną Suchorzewską, herbu Zaręba, córką Ignacego i Marianny z Sokolnickich herbu Nowina ur. 1765, zmarła 04.05.1845 roku, pochowana w miejscowości Mądre pod Środą.

XVI pokolenie. Józef Telesfor, najstarszy syn. Urodzony 05.01.1786 roku, zmarły 10.12.1858 roku pochowany Mądre pod Środą. dziedzic Sulęcina, Pigłowic i Strzeszek, następnie Małych Jeziorek. W 1846 jeden z przywódców powstania narodowego w Krakowie, więziony i osądzony przez Prusaków w procesie moabickim w Berlinie. W 1848 znowu jednym z delegatów Komitetu Narodowego w Wielkopolsce. Ożeniony z dnia 12.08.1812 roku z Józefą Chłapowską herbu Dryja, córką Ludwika dziedzica Sośnicy i Tekli Sokolnickiej herbu Nowina urodzonej w 1798, a zmarłej dnia 20.11.1875 roku. Pochowanej w Mądrem pod Środą.

XVII pokolenie. Ludwik, drugi syn.Urodzony dnia 09.05.1822 roku, a zmarły 06.03 1900, pochowany w Mądrem pod Środą. Dziedzic takich włości jak: Sulencin i Pigłowice, które sprzedał i osiadł w Buku. Kapitan wojsk polskich w bitwie pod Miłosławiem, uczestnik powstań w latach 1848 i 1863 roku.Żona, Emilia z Ozegalskich herbu Kosiecza, związek 10.07.1850, córka Józefa i Józefy z Rudnickch herbu Lis, wdowa po generale Michale Chłapowskim, rodzonym wuju Ludwika urodzonego 04.05.1819 roku, a zmarłego 29.09.1875 roku pochowanego, w grobach Chłopowskich w Sośnicy.

XVIII pokolenie. Witold, drugi syn.Urodzony dnia 11.04.1855, a zmarły 26.12. 1908, pochowany w Mądrem pod Środą. Jeden z organizatorów przemysłu naftowego w Galicji. Dyrektor kopalń nafty w Rymanowie, później dziedzic Podarzewa w powiecie sieradzkim i Siedlemina w powiecie jarocińskim, które sprzedał, będąc chorym na serce, osiadł w Poznaniu.Żonaty, dnia 11.10.1892 roku z Izabellą hrabiną Potocką herbu Złota Pilawa, córką hrabiego Witolda, dziedzica Młoszowej, i Marii z Florkiewiczów herbu Ozdoba, wnuczki hrabiego Henryka, dziedzica Chrastowa i.t.d. i Heleny Karoliny z ks. Sułkowskich herbu Sulima ur. 1869,zm.10.04.1935 roku, pochowana Mądre pod Środą.

XIX pokolenie, Antoni, czwarty syn.Urodzony dnia 19.09.1900 roku, zmarły dnia 20.02.1946 roku, pochowany pod kościołem w Pawłowicach pod Lesznem. W 1918 roku uczestnik powstania wielkopolskiego. Absolwent Akademii Rolniczej w Bydgoszczy. Opiekun młodych Mielżyńskich w Pawłowicach pod Lesznem. Po wojnie 1945 roku, dyrektor Państwowego Ośrodka Kultury Rolnej w Pawłowicach.Ożeniony dnia 22.11.1919 z Ireną Skirmunt herbu Dąb, córką Zygmunta i Marii z Żoltowskich herbu Ogończyk, współdziedziczką dóbr Albrechtowa na Polesiu ur. 13.08.1896, zmarłej w Londynie dnia 05.01.1981 roku.

XX pokolenie, Juliusz, jedyny syn. Urodzony 16.12.1920 roku. Uczestnik kampanii wrześniowej w 1939 roku, działacz niepodległościowy w kraju i po wojnie na emigracji w Anglii. Dnia 13.04.1953 roku powołany na członka Głównego Komitetu Wykonawczego Ligi Niepodległości Polski (organizacji piłsudczyków).1954 do 1972 roku członek kolejnych Rad Rzeczpospolitej. W okresie od12.01.1967 do 20.07.1970 Minister Informacji i Dokumentacji oraz redaktor organu rządowego ,,Rzeczpospolita Polska”, 20.07.1970 do 25.11.1971 Minister Spraw Wewnętrznych i Minister Spraw Krajowych. Dnia 2.09.1971 mianowany następcą prezydenta RP na uchodźstwie. W okresie od 06.04.1972 do 20.12.1990 Prezydent RP na uchodźstwie w oparciu o konstytucję z dnia 23 kwietnia 1935 roku, uznawany jednak jedynie przez część środowiska emigracyjnego. Dnia 09.06. 1979 roku wznowił istnienie Orderu Św. Stanisława, odtąd Wielki Mistrz Orderu św. Stanisława. Potomkowie, dwóch synów.

Rejestracja * herbu rodowego Nowina w Pierwszej Powszechnej Otwartej Księdze Herbowej Nova Heraldia ,nastąpiła w grudniu Roku Pańskiego 2007 pod numerem rejestracyjnym 61206 co udokumentowane zostało aktem rejestracyjnym.

 

Opis Herbu Nowina
W polu niebieskim, pomiędzy ramionami zawiasy kotłowej srebrnej, barkiem w dół, miecz wbity, ostrzem ku dołowi zwrócony. Klejnot, złota noga zbrojna. Labry niebiesko-srebrne.
Linia genealogiczna rodu Sokolnicki

Linia genealogiczna przedstawiona przez Juliusza Sokolnickiego do ponownej rejestracji herbu szlacheckiego Nowina przedstawia się następująco:I pokolenie. Stosz, herbu Nowina, dziedzic Sokolnik pod Kłeckiem w powiecie gnieźnieńskim 6.01.1284 roku świadczy przy nadaniu wsi Ostrowite. W 1304 roku podpisał za ród Nowinów akt konfederacji wielkopolskiej przeciw królowi Wacławowi czeskiemu.

II pokolenie. Dobiesław zwany Pięta, najstarszy syn jako dziedzic Sokolnik, Popowa Większego, Popowa Mniejszego oraz Babina. Dnia 02.09.1352 roku podpisał z trzema braćmi akt konfederacji rycerstwa wielkopolskiego. W latach 1360 do 1364 świadczy parę razy w Trzemesznie (St.Kozieroski ród Nowinów).

III pokolenie. Wojciech ur. około 1337 roku zm. 1406, piąty syn dziedzica Sokolnik. W dniu 27.11.1382 roku podpisał dyplomat zjazdu rycerstwa w Radomsku, występuje także w dokumentach z lat 1402, 1405, 1406.

IV pokolenie. Piotr ur. około 1375 roku, zmarły w 1419 roku. Szósty syn. Dziedzic części Sokolnik, Popowa Większego, itd. wspomniany w wielu dokumentach z lat 1391,1398, 1399, 1404, 1412,1413. Współfundator z bratem Witem kościoła parafialnego św. Stanisława w Sokolnikach (księgi grodzkie poznańskie). Żona Brygida herbu Łodzia.

V pokolenie. Andrzej urodzony około 1395/1400 zmarły, drugi syn współdziedzic Sokolnik, Popowa, Ignacewa, Popowa Kościelnego. Wspominany w wielu dokumentach z lat 1419, 1424, 1443, 1448, 1449. ( Księgi ziemskie i grodzkie gnieźnieńskie i poznańskie) Żona Anna Małachowska herbu Nałęcz.

VI pokolenie. Mikołaj, najstarszy syn urodzony około 1420 roku, zmarły 1469 roku.współdziedzic Sokolnik, Popowa, Ignacewa i Popowa Kościelnego itd. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1443, 1449, 1462, 1463, 1469.

VII pokolenie. Mikołaj urodzony około 1440 roku, zmarły 1508 roku.Starszy syn, współdziedzic Sokolnik, Głogonina, Ciosny, Babina, uczestnik wyprawy zbrojnej króla Jana Olbrachta na Wołoszczyznę, wspomniany w wielu dokumentach z lat 1462, 1469, 1470, 1486, 1492, 1496, 1497, 1502, 1508. Żona Katarzyna nieznanego rodu, podano przed 1462 roku.1469, 1470, 1486, 1492, 1496, 1497, 1502, 1508. Żona Katarzyna nieznanego rodu, podano przed 1462 roku.

VIII pokolenie. Wojciech. Urodzony około 1465 roku, zmarły 1510, jedyny syn, współdziedzic trzeciej części Sokolnik i Popowa, Ignacewa. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1487, 1489, 1492, 1496, 1500, 1502, 1503, 1504, 1505, 1507, 1510. Żona pierwsza, przed 1487, Beata Koszewska albo Gliniecka herbu Ciołek wspomniana 1487, 1489, 1492, zmarła przed 1496. Żona druga Małgorzata Jawniewska albo Charzewska 1496, herbu Gryf, wspomniana w dokumentach z lat 1496, 1502, 1507, 1515, 1520, 1522, 1523, 1525, zamężna ponownie z Benedyktem Raczkowskim, w 1515 pozwana do sądu przez dzieci z pierwszego małżeństwa z Wojciechem: Stanisława, Mikołaja, Katarzynę o wygnanie ich z ojcowizny.

IX pokolenie. Stanisław.Urodzony około 1490, zmarły czerwiec 1554, starszy syn.Współdziedzic Sokolnik, odkupił część Sokolnik, Popowa, Ignacewa, jak też kupił lasy Olszyna i Ossowska. Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1515, 1524, 1529, 1530, 1536, 1537, 1545, 1550, 1554. Żona Anna Kruchowska herbu Nałęcz poślubiona sierpień 1529.

X pokolenie. Krzysztof, zwany starszym. Urodzony 1532 roku, zmarły 1587 młodszy syn Stanisława. Dziedzic części Sokolnik, Ignacewa, Popowa oraz osady Owcze Głowy w powiecie obornickim.Wspomniany w wielu dokumentach z lat 1554, 1557, 1561, 1562, 1564, 1565, 1566, 1570, 1571, 1576, 1578, 1579, 1580 oraz 1586. Pierwsza żona przed 1560 rokiem Katarzyna Stawska herbu Belina zmarła przed 1565 rokiem, druga żona poślubiona sierpień 1570, Elżbieta Żernicka herbu Dryja.

XI pokolenie. Krzysztof zwany młodszym. Urodzony w 1585 roku, zmarły krótko po 1645. Trzeci syn drugiej żony Elżbiety Żernickiej. Dziedzic wsi Owcze Głowy w powiecie obornickim, Nowa Wieś, Police w powiecie konińskim oraz wsi Wierzbice w powiecie przedeckim. Wspomniany w wielu dokumentach z lat:1590, 1591, 1601, 1610, 1614, 1618, 1620, 1626, 1630, 1631, 1633, 1645.Żona Katarzyna Pławińska herbu Junosza, ożeniony w 1620 roku.

XII pokolenie. Gabryel. Urodzony w 1626 roku. Zmarły 12.08.1688 w miejscowości Tulce pod Poznaniem, pochowany w klasztorze Karmelitów Bosych na przedmieściu św. Wojciecha w Poznaniu. Trzeci syn Krzysztofa młodszego. Twórca znacznej fortuny rodowej, dziedzic Bilejewa, Brzezia, Chorzewa, Chrosli, Czarnuszki, Jankowa, Karmina, Karminka, Korybnicy, Mieszkowa i Skrzypnicy w powiecie kaliskim, później pleszewskim, Ligoty w powiecie ostrzeszowskim, jak też wsi Tulec pod Poznaniem. Twórca i fundator rodzinnej księgi genealogicznej, gdzie wpisał swych znanych mu przodków. Jeden z najbardziej wpływowych obywateli w Wielkopolsce za panowania króli:Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego. 1658 roku sędzia wojskowy JKM, 1658 Pułkownik Królewski, 1660 sędzia kapturowy, mianowany 16.01.1665 miecznikiem sieradzkim, 14.09. 1665 Marszałek sejmiku województwa wielkopolskiego w Środzie. W latach 1665 do 1670 sędzia ziemski, kaliski. W 1669 roku poseł na sejm koronacyjny w Warszawie, 30.01.1671 stolnik kaliski, 1674 deputowany do Trybunału Koronnego, 1674 Marszałek Sądu Kapturowego, 18.12.1675 ponownie Marszałek Sejmiku wielkopolskiego w Środzie, fundator i budowniczy kościoła parafialnego i pałacu w Karminie, 1683 zasłużony w organizacji odsieczy wiedeńskiej, w której stracił dwóch synów. Dnia 02.12.1683 otrzymuje tytuł dziedziczny hrabiego św. Cesarstwa Rzymskiego z nadania cesarza Leopolda. Pod datą 16.02.1685 kasztelan międzyrzecki, senator Rzeczypospolitej. Pierwsza żona 01.07.1659 Helena Łempicka herbu Junosza, córka Andrzeja i Katarzyny z Rudnickich herbu Lis, zmarła 28.11.1670.Druga żona, Teresa Mycielska herbu Dołęga, córka Franciszka, starosty średzkiego i Heleny Lukrecji z Grudzińskich herbu Grzymała, związek zawarto 09.06.1675. Zmarła 1699 roku.

XIII pokolenie. Piotr Antoni.Urodzony 27.01.1683, zmarły 26.02. 1758 pochowany w klasztorze w Choczu, pochowany w różowej marmurowej trumnie pod głównym ołtarzem w kaplicy rycerskiej Sokolnickich w kościele poreformackim w Kaliszu. Jako dziewiąty syn z drugiej żony. Dziedzic Karmina, Karminka, Skrzypnicy w powiecie pleszewskim, Bielejewa w powiecie pyzdryckim, Gogolewa w powiecie rawickim, Krasnego i Sadzawek na Podolu. Słynny wojownik i fundator kaplicy rycerskiej czy żołnierskiej Sokolnickich w kościele reformatów w Kaliszu, gdzie plafony przedstawiają jego bitwy. Poseł na sejm Rzeczpospolitej 29.10.1710. W latach od 13.04.1713 do 10.06.1717 rezydent województw wielkopolskich przy Hetmanie Wielkim Koronnym.W czasie od 10.06.1717 do 28.08.1750 Regimentarz wojsk koronnych województw wielkopolskich i prowincji pruskiej. Jednocześnie w okresie od 30.05.1738 do 21.10.1742 chorąży kaliski. W 1741, generał major wojsk koronnych od 21.05.1742 do 28.08.1750 chorąży poznański. Dnia 28.09/1750 zrezygnował z wszelkich urzędów i osiadł w klasztorze w Choczu.Żona 21.02.1703 Anna Gajewska herbu Ostoja, córka Łukasza kasztelana santockiego i Elżbiety z Kuczborskich herbu Ogończyk, wnuczka Apolinary z Opalińskich herbu Łodzia zmarła 13.03.1747 roku.

XIV pokolenie. Jan Nepomucen, młodszy syn.Ur. 01.05.1718 roku, zmarły 12.06.1785 roku. Pochowany u Reformatorów na Goruszkach w Miejskiej Górce. Dziedzic Gogolewa pod Rawiczem, gdzie zbudował pałac, Karmina i Karminka. W 1768 rotmistrz i pierwszy konsyliarz Konfederacji Barskiej. W roku 1775 występuje o spadek po magnackiej rodzinie Opalińskich herbu Łodzia. Proces trwał 60 lat, a fortunę Opalińskich pochłonęli prawnicy. Ożeniony dnia 22.05.1751 roku z Teresą Trąbczyńską herbu Topór, córką Stanisława Ottona i Anny z Łojków herbu Wąż, kuzynka w drugim stopniu, a także prawnuczka Apolinary z Opalińskich Gajewskiej, zmarła 12.06.1767 roku.

XV pokolenie. Piotr Prokop, czwarty syn, ale jedyny, który przeżył.Urodzony dnia 06.07.1762 roku, zmarł dnia 12.05.1808 roku pochowany w klasztorze Bernardynów w Poznaniu. Dziedzic Gogolewa, Karmina, Karminka, Sannik i Zberkowa, które sprzedał. Za co zakupił w 1793 roku Sulencin, Kokczynów, Borowo, Ludwikowo, Pigłowice i Strzeszki w powiecie średzkim. Od 07.01.1783 roku Wielki Szambelan JKM. Od dnia 21.08.1786 roku poseł na Sejm RP, 1788 do 1792 poseł na Sejm Czteroletni, wziął czynny udział w pracach nad Konstytucją 3 Maja, Rotmistrz Chorągwi Narodowej z nominacji Kościuszki, 05.10.1806 roku Prezes Trybunału Departamentu Poznańskiego, 29.04.1808 roku Minister Sprawiedliwości Księstwa Warszawskiego, zmarł nagle trzynaście dni później.Ożeniony w 1784 roku z Nepomuceną Suchorzewską, herbu Zaręba, córką Ignacego i Marianny z Sokolnickich herbu Nowina ur. 1765, zmarła 04.05.1845 roku, pochowana w miejscowości Mądre pod Środą.

XVI pokolenie. Józef Telesfor, najstarszy syn. Urodzony 05.01.1786 roku, zmarły 10.12.1858 roku pochowany Mądre pod Środą. dziedzic Sulęcina, Pigłowic i Strzeszek, następnie Małych Jeziorek. W 1846 jeden z przywódców powstania narodowego w Krakowie, więziony i osądzony przez Prusaków w procesie moabickim w Berlinie. W 1848 znowu jednym z delegatów Komitetu Narodowego w Wielkopolsce. Ożeniony z dnia 12.08.1812 roku z Józefą Chłapowską herbu Dryja, córką Ludwika dziedzica Sośnicy i Tekli Sokolnickiej herbu Nowina urodzonej w 1798, a zmarłej dnia 20.11.1875 roku. Pochowanej w Mądrem pod Środą.

XVII pokolenie. Ludwik, drugi syn.Urodzony dnia 09.05.1822 roku, a zmarły 06.03 1900, pochowany w Mądrem pod Środą. Dziedzic takich włości jak: Sulencin i Pigłowice, które sprzedał i osiadł w Buku. Kapitan wojsk polskich w bitwie pod Miłosławiem, uczestnik powstań w latach 1848 i 1863 roku.Żona, Emilia z Ozegalskich herbu Kosiecza, związek 10.07.1850, córka Józefa i Józefy z Rudnickch herbu Lis, wdowa po generale Michale Chłapowskim, rodzonym wuju Ludwika urodzonego 04.05.1819 roku, a zmarłego 29.09.1875 roku pochowanego, w grobach Chłopowskich w Sośnicy.

XVIII pokolenie. Witold, drugi syn.Urodzony dnia 11.04.1855, a zmarły 26.12. 1908, pochowany w Mądrem pod Środą. Jeden z organizatorów przemysłu naftowego w Galicji. Dyrektor kopalń nafty w Rymanowie, później dziedzic Podarzewa w powiecie sieradzkim i Siedlemina w powiecie jarocińskim, które sprzedał, będąc chorym na serce, osiadł w Poznaniu.Żonaty, dnia 11.10.1892 roku z Izabellą hrabiną Potocką herbu Złota Pilawa, córką hrabiego Witolda, dziedzica Młoszowej, i Marii z Florkiewiczów herbu Ozdoba, wnuczki hrabiego Henryka, dziedzica Chrastowa i.t.d. i Heleny Karoliny z ks. Sułkowskich herbu Sulima ur. 1869,zm.10.04.1935 roku, pochowana Mądre pod Środą.

XIX pokolenie, Antoni, czwarty syn.Urodzony dnia 19.09.1900 roku, zmarły dnia 20.02.1946 roku, pochowany pod kościołem w Pawłowicach pod Lesznem. W 1918 roku uczestnik powstania wielkopolskiego. Absolwent Akademii Rolniczej w Bydgoszczy. Opiekun młodych Mielżyńskich w Pawłowicach pod Lesznem. Po wojnie 1945 roku, dyrektor Państwowego Ośrodka Kultury Rolnej w Pawłowicach.Ożeniony dnia 22.11.1919 z Ireną Skirmunt herbu Dąb, córką Zygmunta i Marii z Żoltowskich herbu Ogończyk, współdziedziczką dóbr Albrechtowa na Polesiu ur. 13.08.1896, zmarłej w Londynie dnia 05.01.1981 roku.

XX pokolenie, Juliusz, jedyny syn. Urodzony 16.12.1920 roku. Uczestnik kampanii wrześniowej w 1939 roku, działacz niepodległościowy w kraju i po wojnie na emigracji w Anglii. Dnia 13.04.1953 roku powołany na członka Głównego Komitetu Wykonawczego Ligi Niepodległości Polski (organizacji piłsudczyków).1954 do 1972 roku członek kolejnych Rad Rzeczpospolitej. W okresie od12.01.1967 do 20.07.1970 Minister Informacji i Dokumentacji oraz redaktor organu rządowego ,,Rzeczpospolita Polska”, 20.07.1970 do 25.11.1971 Minister Spraw Wewnętrznych i Minister Spraw Krajowych. Dnia 2.09.1971 mianowany następcą prezydenta RP na uchodźstwie. W okresie od 06.04.1972 do 20.12.1990 Prezydent RP na uchodźstwie w oparciu o konstytucję z dnia 23 kwietnia 1935 roku, uznawany jednak jedynie przez część środowiska emigracyjnego. Dnia 09.06. 1979 roku wznowił istnienie Orderu Św. Stanisława, odtąd Wielki Mistrz Orderu św. Stanisława. Potomkowie, dwóch synów.

Rejestracja herbu Nowina
Rejestracja * herbu rodowego Nowina w Pierwszej Powszechnej Otwartej Księdze Herbowej Nova Heraldia ,nastąpiła w grudniu Roku Pańskiego 2007 pod numerem rejestracyjnym 61206 co udokumentowane zostało aktem rejestracyjnym.