Łabuś


labus

W czerwono-srebnej tarczy ciętej zygzakiem z prawa w skos, prawa zielona flanka podstawy. Na hełmie ozdobionym labrami, prawa zielono-srebrne, lewa czerwono-srebrne (wyrasta otwarty lot), wyrastają dwa skrzydła, prawe zielono-srebrne cięte zygzakiem z prawa w skos, lewe srebrno-czerwone cięte zygzakiem z lewa w skos. Z najstarszego przekazu wynika że nazwisko Łabuś pojawiło się po roku 1698. Nazwisko to występuje w różnych formach np. Labus , Labuc, Labutz. Pierwszy udokumentowany przodek to Szymon Łabuś pod datą 1799 roku. Miał 3 synów: Jana , Alexandra, Franciszka oraz 4 córki: Jadwigę, Franciszkę, Mariannę, Ilosievę. Grunt i prowadzenie gospodarki przejmuje Franciszek Łabuś urodzony w 1873 roku w Sosnowcu. Żeni się z Marianną Urgacz z którego to związku rodzą się Paul, Kazimierz oraz Szczepan kontynuator rodu, urodzony dnia 16.12 .1898 roku w Sosnowcu. Szczepan żeni sie z Julią Szczepańczyk urodzoną dnia 25.04.1900 roku w Sosnowcu. Szczepan przeżył niewolę na Syberii, odznaczony orderami wojskowymi wraz z Armią Andersa wraca do kraju. Dzieci to: córka Wiesława i syn Zdzisław urodzony dnia 06.10.1924 w Sosnowcu. Zdzisław zawiera związek małżeński z Janiną Danutą Wieczorek urodzoną dnia 01.12.1928 w Sosnowcu. Ze związku tego przychodzi na świat dzieci, a mianowicie: córka Barbara Zdzisława urodzona dnia 30.10.1952 w Sosnowcu i syn Jerzy Sławomir Gery fundator herbu, urodzony 12.04,1951 roku w Sosnowcu . Jerzy Sławomir Gery wyjeżdża do Niemiec / Berlin, zakłada rodzinę żeniąc się z Bożeną Janiną Dobrowolską urodzoną dnia 24.06.1956 w Będzinie. Owocem tego związku jest syn, Bodo Alexander Łabuś kontynuator rodu urodzony dnia 18.03.1986 roku w Berlinie.Fundacja herbu nastąpiła dnia 31 października 1985 roku z inicjatywy Jerzego Łabusia w roli herbowej Pro Heraldyka Stuttgart gdzie dokonano pierwszej rejestracji pod nr 91051. Rejestracji w Pierwszej Otwartej Księdze Herbowej Nowa Heraldia w Jeleniej Górze pod numerem 020410 na wniosek Jerzego Łabusia dokonano w roku 2010. Uprawnieni do użytkowania tego znaku herbowego są wszyscy potomkowie męscy pochodzący od fundatora herbu i pochodzenia żeńskiego pod warunkiem zachowania nazwiska rodowego.